Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.      Sluiten
 

Het Huis van gemak

Volgende » « Vorige ^ Terug naar het Overzicht
Het Huis van gemak
Al in 1698 vroeg de toenmalige eigenaar van Westerstraat 270, in de aktes: “het huis gelegen ten oosten van het Groesewegje”, toestemming aan de vroedschap om er een “tapneeringe” te mogen vestigen. De plek was voor een horeca gelegenheid, zo vlak achter de stadspoort, uiterst gunstig. In een akte uit 1761 heet het pand voor het eerst ‘het Huis van Gemak’.

Waarschijnlijk had het die naam al eerder, maar dat is niet meer na te gaan. Het is wel een zeer fraaie naam voor een logement. Tot 1858 is het een logement geweest. Een aantal keren is er voor een inventaris opgemaakt. Daaruit blijkt dat de voorkamer de gelagkamer was, met in 1819 bijvoorbeeld een hangtap met 20 kelkjes, maar ook 3 Engelse theepotten.

Het Huis van gemak
In 1809 bracht de kunstkenner Abel van der Willigen een bezoek aan Enkhuizen. Hij logeerde in het logement Het Huis van Gemak. In een gedicht beschreef hij dit verblijf: Eerst bleek het logement leeg, maar na wat geroep hoorde hij een flauwe stem uit de bedstede. Het bleek de kastelein te zijn die ernstig ziek op bed lag. Na het eten van een maaltijd met taai, dun vlees, dunne wijn en sla “niet om te proeven”.

Gelukkig was het bed tamelijk goed, zelfs zonder luizen en vlooien. Maar door het gebulder van de wind, die woei dwars door de bedstede heen en het klapperen van de ramen werd het een slapeloze nacht. Het laatste vers van het gedicht luidt dan ook:
 
En echter was dit logement,
Dit moet ik niet vergeten
Hoe zeer ’t ons niet gemakkelijk scheen
“Huis van Gemak” geheten.



Volg ons via RSS
Volg ons op Twitter
Volg ons op Facebook
Volg ons op Youtube